حالم از دیدن این همه آدم به هم می خوره.آخه مگه می شه این همه آدم !!! چند درصدشون زبون نفهمن!!! آخ چقدر دوست دارم یکیو خفه کنم ... سلاح سرد هم خوب چیزیه . از وقتی که ماشین سیاوش رو پر خون دیدم , همش به این فکر می کنم که اون لحظه که اون پسره با چاقو سیاوش رو زده چه حالی بهش دست داده ؟؟؟؟

حاضرم موهام رو کچل کنم ولی یه لحظه اون حس رو تجربه کنم. چقدر دق و دلیمو سر این دمبل و هارتل های سرد و زمخت خالی کنم . اون روز که وزنه ام سنگین شده بود , به آزیتا گفتم : تازه می فهمم که رضازاده چه سختی ایی می کشه ! بعد یه دختره به من خندید. گفت : رضا زاده 146 کیلو وزنشه , نه 46 کیلو .    

با خودم گفتم : آخ اگه چوب سحر آمیز هری پاتر رو داشتم ؛همون بلایی رو سر این کدو قلقله زن می آوردم که هری پاتر سر عمه ی دادلی آورد.( پس این کتاب 7 بد مصب کی می آد.)  

از وقتی کتاب خیام ام گم شده , دیگه باهاش قهر کردم . هی وسوسه می شم برم یه دونه جدید بخرم , ولی بعد می گم , اگه آدمی خودت پیدا شو .     چقدر دلم سوخت که گم شد .کتاب مال بابا م بود .اوه ه ه ه مال 30 یا 40 یا 50 کی به کیه 100 سال پیش بوده .وقتی گم شد همونقدر دلم سوخت که دو سه روز پیش مامانم گفت : سارا مرجان مرد.

کدوم مرجان ؟؟؟ مگه اصلا چند تا مرجان داریم . یاد 5 سال پیش افتادم که تولد 13 سالگی اش رفته بودم.

غم باد می دونی یعنی چی ؟؟؟؟ یعنی همونی که یه چیزی می خواد آدمو خفه کنه .

این سری می خوام یه سنگ خوب رو پیدا کنم و براش ناله کنم .