سنگ خواره

علف های هرز

sarahdaffodil — Fri, 18 Jul 2008 20:20:08 GMT

وسط باغچه بین بوته های خیار و گوجه فرنگی نشسته بودم ، به درخت هلو تکیه داده بودم ... امیدوار بودم که تو اون شلوغ پلوغی جمع خانوادگی کسی متوجه نبودن من نشه ... داشتم واسه خودم تو یه تیکه کاغذی که عملا پاکتی بود که چند ساعت پیش سکه ی روز پدر توش بود می نوشتم ...اصلا حواسم به هیچ جا نبود... که پدر بزرگم اومد ... نشست پیشم ... یه خیار برام چید ... نمی دونم این چندمین باری بود که برام میوه می چید و می گفت بخور و من مجبورم که همیشه جلوی خودش بخورم ... نمی دونم این به خاطر اینه که من اولین نوه ی دختر خانواده ام ... یا چون شاید از بقیه لاغرترم ... یا نمی دونم ... خیار رو داشتم می خوردم که گفت بده ببینم چی می نوشتی ... گفتم هیچی ... اصرار کرد که بدم بخونه ... همین مونده بود که بابا بزرگ چرت و پرت های منو بخونه ... گفتم : واسه پایان نامه ام هست اش ... حتما دروغ شاخ دار من رو فهمید ... اخه یکی نیست بگه دروغ ام می خوای بگی مثل ادمی زاد بگو ... کو تا پایان نامه ات ؟؟؟ ... مگه اصلا بهش فکر هم می کنی ؟؟!!... خیلی از اینکه دروغ گفتم ناراحت شدم ... بعد واسه اینکه موضوع رو عوض کنم پیشنهاد دادم که علف های هرز باغچه رو با همدیگه بکنیم ... 2 ساعتی کشید فکر کنم ...تو این 2 ساعت از هر دری با هم حرف زدیم... بعد که به کوه علف های هرز نگاه کردم ... با دو تا دستم علف ها رو به پدر بزرگم نشون دادم ، اومدم هیجانم رو از انجام این کار بزرگ نشون بدم ... هی تته پته کردم ... گفت : ب ن ت ع ه ال ب ی

آخرش نتونستم و گفتم :

Hey look, that's a record !!!

بعد دستهام رو به هم کوبیدم ...

حدس می زنم که بابا بزرگم با خودش چی فکر کرد ...

خانوم و FRIENDS

sarahdaffodil — Sun, 13 Jul 2008 18:30:18 GMT

این کاملا درسته که هر کسی بالاخره یه راهی رو برای مواقعی که حال و حوصله نداره پیدا می کنه ... و من الان تمام اوقات فراغت !!!( منظورم 10 تا 12 شب ) رو با دیدن سریال FRIENDS می گذرونم ... و البته کیف می کنم ... عجب سریالی ِ ... شاهکار ... دی وی دی ها رو آقای همکار برام میاره ... و وقتی با تعجب می بینه که من هر روز صبح دی وی دی ایی رو که روز پیش بهم داده پس می آرم ... می گه : اوه . هر وقت من اینجام تو هم هستی که ، یعنی صبح تا شب !!! پس کی می بینیشون ؟؟ و به اتفاق دیگران به این نتیجه رسیدند که من معتاد شدم ... و برای همه جالبه که ملت با مصرف چند بار مواد مخدر معتاد می شن ... اما من فقط با یه دی وی دی !!! ... کسی که شبی 2 تا دی وی دی FRIENDS می بینه حتما معتاد شده ؟؟!!

دیگه تقریبا دارم با شخصیت های این مجموعه زندگی می کنم... عجب طنزیه ... فقط نمی دونم چرا اینقدر دیر شروع به دیدنشون کردم ... و خودم رو از دیدن این طنز به تمام معنا دریغ کرده بودم ... هر قسمت اش رو می بینم قشنگ شارژ می شم ... و خوش اخلاق هم می شم البته ... !!! ...

پریروزا یه خانوم ِ پیری ، حدودا 80 و خورده ایی ساله ، بهم گفت : چرا خودکشی گناه داره ؟؟؟؟ من گفتم : نه نداره ... اما بعد پشیمون شدم ... گفتم : مامان جان ، این چه حرفیه ... اونوقت ما با چه امیدی بیاییم کرج ؟؟!!! گفت : خسته شدم . گفتم : تو در این سن خسته شدی ... و من از الان خسته ام ... اوه ... اخر سر زیر لب گفتم : نه گناه نداره ... گناه چیه دیگه ؟؟!!

حالا هر شب کابوس می بینم که مامان جان خودشو کشته ... و نوه هاش به من می گن تو باعث شدی ...

به زودی وبلاگ جدیدم رو هم معرفی خواهم کرد ...

مارگارت آتوود سنگ خوار

sarahdaffodil — Thu, 03 Jul 2008 16:09:55 GMT

بهترین جایزه ی ادبی اسپانیا نصیب مارگارت آتوود شد ... ( لطفا صدای دست و جیغ و هورا رو خودتون الان تجسم کنید ) ... این زن شاهکاری ه در نوع خودش ... من که خیلی از خوندن داستان هاش به خصوص داستان های کوتاه اش لذت می برم ... در ضمن در اهمیت این جایزه بگم که سالهای قبل آرتور میلر ، موراکامی ، گونتر گراس ، و یاس ( نویسنده ی آرژانتینی ، که جدیدا ایرانیها خیلی باهاش صفا می کنند ... آخه قراره که داستان های هزار و یکشب رو به صورت نمایش به اجرا در بیاره ؛ دروغ چرا با شنیدن این خبر هیچ حس خاصی در من به وجود نیومد ... ) این جایزه رو دریافت کرده بودند ...

به خودم قول داده بودم که دیگه اینقدر از پرانتز و ... استفاده نکنم ، اما خوب نمی شه ...

اندر مشکلاتی که برای وبلاگم افتاده باید بگم که : نمی دونم والا ... از پارسال تا حالا گروهی از دوستان که در شهر های دیگه زندگی می کنند ... خیلی به من گفتند که وبلاگم فیلتر شده و باید با فیلتر شکن باز کنند ... و خیلی اصرار داشتند که بدونن چرا ؟؟؟ والا از خدا پنهون نیست از شما هم پنهون نباشه ، فکر کنم یه 2 بار اسم کامل نویسنده ی مورد علاقه ام " سلمان ر " رو بردم ( یاد شهرام جی افتادم ) ... که اینجوری شد ...

حالا الان چند وقته که در بعضی وقت ها نه تنها وبلاگ باز نمی شه ... بلکه وقتی هم که باز می شه قسمت کامنتدونی نداره ...

البته من اول از همه از همه ی دوستانم که لطف می کنن و با ای میل کامنت می فرستند تشکر می کنم ... اما خوب باید یه فکر دیگه بکنم ... احتمالا جام رو عوض کنم ... امتحانم که تموم بشه ... دنبال این قضیه رو می گیرم ... شاید یه جای جدید ... با یه قالب اختصاصی ه جدید ... و شاید هم از یه دوست یا چند تا از دوستان خواهش کنم که گروه نویسندگان تشکیل بشه ... شایدم همین جا موندم و با این اشکالات بلاگفا سوختم و ساختم ...

چنان مستم ... چنان مستم ... چنان مستم من امشب ....

sarahdaffodil — Sat, 21 Jun 2008 18:06:47 GMT

چنان مستم ... چنان مستم ... چنان مستم من امشب ....

استاد شجریان خیلی ی ی ی ی ی دوست تون دارم ... خیلی ... به خاطر تمام حس های قشنگی که صداتون بهم می ده ...

بهترین اتفاق خرداد 87 هم روز های آخرش رقم خورد ... یعنی 5شنبه 30 خرداد از ساعت 8 شب تا 12 ... اصلا نفهمیدم چی شد ... و چه جوری این چهار ساعت گذشت ...

دلم می خواست که حتی نفس هم نکشم .. که حتی چند صدم ثانیه اش رو هم از دست ندم ...

ترجیح می دم که دیگه هیچ توضیحی ندم ... چون همه از عظمت کنسرت های استاد شجریان با خبرند ...

نوازنده ها خیلی خوب با هم هماهنگ بودند ... یک گروه سیزده نفره ...خیلی عالی بود ... اما این " حسین رضایی نیا " چه کرد با دف و دایره اش ...

خیلی دلم رو برای همخوانی مژگان صابون زده بودم ... اما خوب لابد این جور صلاح بوده دیگه ...

و اما باز هم " مرغ سحر " ... نمی دونم اگه جیغ های من و بابام برای درخواست این تصنیف آخر کنسرت نبود ... ادم های دور و برمون یادشون میومد که حالا نوبت کلیشه ی کنسرت شده ... و یک دفعه همه با هم همصدا شدیم ... مرغ سحر ... مرغ سحر ... و عجب مرغ سحری بود ... اوه ه ه ه

ای خدا ای فلک ای طبيعت شام تاريک ما را سحر كن

اما خیلی دلم می گیره ... از این همه فرهنگ ... آخه چرا ؟؟!!!

شب اول که نوازنده ها تو آسانسور گیر کردند و اجرا نیم ساعت با تاخیر شروع شد ... و شب دوم بعد از نواختن پیش در آمد همایون ... استاد نوازنده ها رو نگاه داشت تا به چند نفر از کسانی که داشتند فیلم برداری می کردند تذکر بدن ... از زمانی که می خوایم بلیط هامون رو تحویل بگیریم با هزار و یک خواهش و التماس می گن که لطفا با خودتون دوربین نیارین ... و گوشی هاتون رو خاموش کنید ... وقتی هم که می خوایم وارد تالار وزارت کشور بشیم ... در حال گذروندن هفت خان های ورود هم چند بار می گن که لطفا گوشی هاتون رو خاموش کنید ... و دوربین نبرید ... وقتی که سر جامون مستقر می شیم با بلند گو اعلام می کنن که لطفا از فیلم برداری و عکس برداری خود داری کنید ... این تقاضای خود استاد شجریان هست اش ... اما باز هم یه عده ... یه عده ... نمی دونم اسمشون رو چی باید گذاشت ... باز هم کار خودشون رو می کنن ....

ای کاش بلیط یه شب دیگه رو هم داشتم ...

مهرجویی و اقتباس یا اقتباس و مهرجویی

sarahdaffodil — Mon, 16 Jun 2008 13:18:18 GMT

خبر... خبر ... جماعت بخندین ... مهرجویی کتاب نوشته ... و بزودی چاپ می کنه... ظاهرا این اشتباه رو نشر قطره مرتکب شده ...

" به خاطر يك فيلم بلند " ... انصافا اسم اش خیلی منو تحریک کرده که کتاب رو بخونم ... شرط می بندم این دفعه داستان رو از آثار نویسنده های آمریکای لاتین برداشته ...

در سایت هفتان خوندم که :

رمان سرگذشت پسر جوان فيلمسازي را روايت مي‌كند كه هميشه فيلم‌هاي كوتاه ساخته و براي اولين بار مي‌خواهد فيلم بلندي بسازد و شخصيت اين رمان هنگام ساخت اين فيلم بلند درگير ماجراي عاطفي مي‌شود.

در ضمن نوشته بود که :

داريوش مهرجويي قصد ندارد بر اساس رمان «به خاطر يك فيلم بلند» فيلمي بسازد.

دیدم امروز تمام علاقه مندان به جامعه ی هنری تو میدون انقلاب زانوی غم بغل کرده بودند ... نگو واسه همین بوده ... بابا استاد مهرجویی خواهش می کنیم یه شاهکار اقتباسی دیگه خلق کنید ... اگه ایده کم آوردین ... من ایده می دم بهتون ...

در جواب کامنت شارل بواری ( شاهرخ ) باید بگم که :

من هیچ انتقادی نسبت به فیلم های اقتباسی و ادبیات اقتباسی ندارم ... اصلا ... حرف من این نیست ... چرا که الان خیلی از منتقد های ادبی بر این باورند که دیگه اوریجینالیتی به درد نمی خوره ... و نویسنده باید مطالب نویسنده های دیگر رو به شکلی مدرن تر و یا پست مدرن تر بیان کنه ... کاری که خیلی از نویسنده ها و کارگردانها می کنند همینه ... اقتباس ... اما خوب اقتباسی که من در مورد مهرجویی به کار بردم کنایه آمیز بود ... چون که حتی در یه جمله هم اشاره نمی کنه که ایده ی این فیلم اش رو از کدوم کتاب گرفته ... کاری که فکر کنم هیچ جای دنیا درست نباشه ... حداقل اول فیلم نمی گه ... لااقل مثلا وسط فیلم " سارا " کتاب " خانه ی عروسکی " رو می داد دست یکی از شخصیت های داستان ... که لااقل ملت بفهمند که بابا شاید ایده ی این فیلم چیزی باشه حداقل شبیه ایده ی ایبسن ... یا برای کار های دیگه اش هم همینطور ... به این کار نمی گن اقتباس ادبی ... و این چیزیه که من رو ناراحت می کنه ...

شرم نامه

sarahdaffodil — Fri, 13 Jun 2008 19:22:18 GMT

در این دو ماه :

n سارا جان جمعه اکران خصوصی فیلم کوتاه شوهرمه ... و ما از صمیم قلب دوست داریم که تو در این جلسه باشی ... و مهمتر از اون نظرتت رو بگی ...

من : اوه مرسی ... حتما ... فقط قبلش یه جایی هستم ... احتمالا دیرتر برسم ... اما میام ... و من اونروز در شرایط بی ساعتی بودم ... بی زمانی ... نفهمیدم که یهو ساعت 7 شب شده ... و 2 ساعت از اکران گذشته ... و فقط تونستم عذرخواهی کنم ...

n سارا، ببین داریم از الان بهت می گیم که پنج شنبه دیگه من و آرش می خواهیم تو کافه ی بچه ها یه مهمونی بدیم ... هیچ بهونه ایی برای نیومدنت پذیرفته نیست ...

و من باز هم نشد برم ... همه ی کارام قاطی شده بود ...

n سارا جان 3 روز دیگه به ما اجازه ی اجرای نمایشمون رو دادن ... بیا حتما ... یه کار دیگه هم قراره بگیرم ... می خوام باهات صحبت کنم ...

و سه روز دیگه فقط شرمندگی اش برای من موند ...

n سارا یادته بهم قول داده بودی که تو پایان نامه بهم کمک می کنی؟؟؟ !!! یالا پس ...

n سارا جون ما با بچه های دیگه ی کلاس می خوایم برنامه ریزی کنیم که 5 شنبه ی دیگه ساعت 6 همه با هم بریم بیرون ... ما به این نتیجه رسیدیم که ترم که تموم شه دلمون تنگ می شه واستون ... پس موافقید؟؟؟

و من صبح پنج شنبه به یکیشون اس ام اس زدم که بچه ها امشب تا ساعت 8 شب گرفتارم ... اما قول می دم که برای 12 تیر یه برنامه ی خوب با هم داشته باشیم ...

nیه صبح تا عصر بود که می خواستم زنگ بزنم به الهه که حالشو بپرسم ... ببینم خوب شد ... اینقدر همه چی به هم گره خورد یه دفعه که خودش زنگ زد و گفت که حالش خوب شده ...

n سارا جان 4 تا نمایشنامه ی سخت دارم که فکر نکنم تو هم خونده باشی .. میارم که هم تو یه دور بخونی ... اما بعدش برام توضیح بدی ...

و من در گیر و دار پروژه های خودم ... 3 هفته کشید که 4 تا نمایشنامه ی ناقابل رو بخونم براش

n سلام سارا ویزای لیدیا اومده ... داره کاراشو می کنه که بره ... 4 شنبه همه نهار میریم بیرون ... لطفا برنامه هاتو تنظیم کن ...

من : چهارشنبه که خیلی وسط هفته است ... و دوستم گفت : آخر هفته هات رو هم دیدیم ...

n بابا به خدا دلمون واست تنگ شده ... یه نیم ساعت بیا اونورا ...

n یه روز هم که برنامه هامو کنسل کردم که در جلسه ی دفاع پایان نامه دوستم باشم ... حالم بد شد ... و نتونستم از خونه در بیام ... برای اینکه زیاد حرص نخورم به شمیم اس ام اس زدم که حال پدرشو بپرسم ... که گفت : امروز رفتم واسه ی همه لباس سیاه خریدم ... دیگه امیدی به بهبوش نیست ...

n دوست دوران مدرسه ام در یک اس ام اس تمام حرف های بقیه رو هم خلاصه کرد :

نکبت تو خجالت نمی کشی ... حیا نمی کنی ... اصلا تو آدمی ... 3 سال ما رو ندیدی ... به رو خودتم نمی آری ... مثلا که چی خودتو این همه مشغول کردی ... کجای دنیا رو می خوای بگیری ... آخه انسانی تو ... فقط به فکر پول!!! و درسی ... تو اگه فوق پروفسورات رو هم بگیری بازم آدم نمی شی که ...

و من گفتم : اتفاقا چون با دنیا لج افتادم این وضعم شده ...

و اینا فقط بخشی از حرفهای دوستامه ... اعضای خانواده بماند ...

این روزها کارم فقط شده عذر خواهی ... و کار هایی که الان باید انجام بدم ... میفته هفته ی دیگه ...

واقعا چرا اینجوری می شه کارهای من ... !!! ... ؟؟؟ ...

sarahdaffodil — Sun, 08 Jun 2008 19:18:18 GMT

و این می شه نتیجه ی ۴ روز از خونه در نیومدن :

یاد امام و شهدا ... دل و می بره کربلا ...

پس فکر می کردین که شستشوی مغزی یعنی چی ...؟؟؟!!!

ترکیب

sarahdaffodil — Tue, 03 Jun 2008 14:25:18 GMT

به یه ترکیب جدید دست پیدا کردم ... یه ترکیب فوق العاده ...

ترکیب ِ آتشی در سینه دارم ، توت فرنگی ، فلسفه ، لیموناد

همزمان که همایون در حال خوندن ِ :

آتشی در سینه دارم جاودانه عمر من مرگیست نامش زندگانی

رحمتی کن کز غمت جان می سپارم بیش از این من طاقت هجران ندارم

توت فرنگی رو می گذارم تو دهانم ...

نوگلی زیبا بود حسن و جوانی عطر آن گل رحمت است و مهربانی

ورق های کتاب فلسفه ام را با توت فرنگی می جوم ...

ای تو گر ترحمی نمی کنی بر حال زارم

جز دمی که بگذرد که بگذرد از چاره کارم

به زور لیموناد ترکیب " فلسفه و توت فرنگی " رو قورت می دم ...

دانمت که بر سرم گذر کنی به رحمت اما

آن زمان که بر کشد گیاه غم سر از مزارم

عدالت ... !!!

sarahdaffodil — Fri, 23 May 2008 16:33:48 GMT

عدالت ... !!!

مدت هاست که با این کلمه مشکل پیدا کردم ... ظاهرا کلمه ی قشنگیه ... و خیلی ها روی این قضیه مانور می دن ... و دم از عدالت می زنن ... نه اشتباه نکن .. من منظورم عدالت بین زن و مرد و این حرف ها نیست ... نمی خوام بگم که چرا زن ها حق طلاق ندارند ... چرا بچه بعد از طلاق باید با پدرش زندگی کنه ... چرا دیه خانم ها نصف مردها هست اش ... چرا تقسیم میراث اینقدر در قانون ما خنده دار هست اش ... چرا و هزار چرای کوفتی ه دیگه ... نه .... نمی خوام از این نوع بی عدالتی حرف بزنم ... چون این بی عدالتی ها رو آدم ها وضع می کنن ... به خصوص آدم های با کمالات و فهم و شعور بی نظیری چون قانون گذاران ما !!! ؟؟؟

مدت هاست که راجع به بی عدالتی های بزرگتری از دیگران سوال می کنم ... از اینکه چرا یه بچه باید با 3 تا دست به دنیا بیاد؟؟؟ ... چرا یکی در یک خانواده ی خوب و تحصیلکرده به دنیا می آید و دیگری در خانواده ایی که همه از دم گدا هستند ؟؟؟ ... چرا یه بچه در یک سالگی سرطان می گیره و می میره ؟؟؟ ... چرا یکی منگل به دنیا می آد و یکی با هوش معمولی ؟؟؟ ... چرا یه بچه در 9 سالگی با حسرت خوندن یه کلمه داره سر می کنه ، اما یکی از 5 سالگی شروع به خوندن ی کنه ؟؟؟ ... چرا یه بچه باید در 10 سالگی قویترین قرص های اعصاب رو مصرف کنه ؟؟؟ چرا لاله و لادن اینجوری به دنیا اومدن ؟؟؟ و به خاطر جدایی مردن ؟؟؟

لطفا مثل بقیه نگین که ... یه سری مسائل ژنتیکی هستند و این حرف ها ... چون در این صورت علم ژنتیک رو زیر سوال می برم ... نگین که بعضی پدر و مادر ها عواقب گناهانشون رو در این دنیا می بینن ... که من میگم که خدا بزنه پدر و مادر و کور و کچل و علیل کنه ... با بچه ی معصوم آخه چرا ...

اگه نمی تونین جواب به این چراهای من بدین ... ازتون می خوام که فقط چرای توی ذهن یکی از این بچه ها رو بدین ...

چرا من سوختم ؟؟؟ چرا مدرسه ی ما سوخت ؟؟؟ چرا بخاری مدرسه ما استاندارد نبود ؟؟؟

چرا ماها این شکلی شدیم ؟؟؟ چرا ماها دیگه مثل قبل نیستیم ؟؟؟ اصلا چی شد که ما سوختیم ؟؟؟ اصلا چرا بخاری ما رو عوض نکردن؟؟؟ چرا کسی با خودش نگفت که شاید این بخاری خطرناک باشه ؟؟؟ بخاری ؟؟؟ چرا بقیه ی بخاری ها اینجوری نیستن ؟؟؟

یعنی همه جا مدرسه ها می سوزند؟؟؟ یعنی همه جای دنیا بچه ها با بخاری می سوزنن و مثل ما می شن ؟؟؟ یعنی همه مثل ما با ماسک می رن مدرسه ؟؟؟ چرا آینه اختراع شد ؟؟؟ که ما صورتمون رو توش ببینیم ؟؟؟ چرا پدر های ما، ما رو نمی برن پیش دکتر خوب ؟؟؟ چرا دکتر خوب اینقدر گرون ه ؟؟؟ من از این ماسک ها بدم می آد ، چرا باید استفاده کنم ؟؟؟ چرا هر کسی که ما رو میبینه ناراحت می شه ؟؟؟ چرا مامانم همه اش گریه می کنه ؟؟؟

ای کاش که این آقای رئیس جمهور منتخب در کنار خرج های گزافی که برای سفرهای دم به ساعت استانی اش می کند ، نگاهی هم به این بچه ها بکند ؟؟؟ با ماسک از خونه بیرون آمدن بزرگترین زجر برای یه دختر بچه است ...

من هم شیدایی شدم

sarahdaffodil — Sun, 18 May 2008 19:11:11 GMT

محمدرضا لطفی ؛ مرد تار و سه تار و کمانچه و وطن و جوانان وطن اش

به جرات می گم که اصلا فکرش رو نمی کردم که یک شب به یاد ماندنی ی ی ی ی ی ی دیگه با رفتن به این کنسرت به وجود بیاد ... اما آمد ...

کجای دنیا می تونستم کنسرت ابوعطا و ماهور و دشتی رو با هم و به این عظمت داشته باشم ...

کنسرت استاد لطفی و گروه سه گانه شیدا بهترین اتفاق اردیبهشت 87 بود ... اتفاقی که چندین نوازنده ی چیره دست رو به من شناساند ... اتفاقی که باعث شد دیگه غصه ی اینکه اگر روزی برزگان موسیقی ما نباشند چه بر سر موسیقی ایرانی خواهد آمد ، رو نداشته باشم ... اتفاقی که باعث شد خواننده ای به نام " محمد معتمدی " رو بشناسم و به صدایش افتخار کنم ... اتفاقی که باعث شد برای اولین بار گروهی از نوازندگان حرفه ایی خانوم رو بشناسم و بهشون ببالم ... و همه ی این اتفاقات رو مدیون استاد لطفی هستم ... که برای عرض اندام اجرا نکرد ... برای نمایاندن اسطوره های فردا دست به ساز شد ...

در اعتماد ملی خواندم که :

" سال قبل بود كه استاد از راه دور آمده، در كاخ نياوران كنسرت اجرا كرد. در آن كنسرت خيلي‌ها ناراضي شدند. خيلي از آن ناراضي بودند زيرا متفاوت با خاطرات آنان بودند. او پس از 25 سال بود كه باز‌مي‌گشت و همه به دنبال زنده كردن خاطرات بودند و او نكته ديگري آورده بود. اما عده‌اي ديگر هم ناراضي شدند از نوازندگي استاد و از آن همه سازي كه به تبحر به دست گرفت و نواخت. حرف اين بود؛ هنرمند است و فروتني‌اش، كجا رفت فروتني اين نوازنده تواناي ما كه بسياري از آهنگ‌هايش را بارها و بارها مي‌شنويم. اكنون و در اين كنسرت هرچند شايد شائبه آموزشي بودن آن در دو بخش اول و دوم به چشم مي‌خورد، اين كنسرتي كه با نام لطفي است و حضورش كمرنگ است، بخش ديگري از شخصيت او را نشان مي‌دهد. اوست كه اين‌بار ازخودگذشتگي مي‌كند و نامش را براي اين شاگردان مي‌گذارد. اوست كه اين بار مي‌خواهد جوانان جلو بروند و راه خود را پيش بگيرند. اين بار او به نفع جوانان كمي عقب رفته است هر‌چند سايه‌اش هنوز بر سر آنان قرار دارد. "

گانه ی اول یا همون بخش اول با حضور استاد لطفی و گروه " بازسازی شیدا " آغاز شد ... کنسرت ابوعطا به خوانندگی " امیر اثنی عشری " ... وقتی که توضیحاتی راجع به این خواننده ی 24 ساله خوندم ... با خودم گفتم عجب ریسکی !!! ... اما خوب کار خودش رو خیلی خوب بلد بود ... که من با خودم گفتم : عجب استعدادی !!!

استاد گروه اول را با 3تار همراهی کرد ... هیجان اینکه الان تار رو برمی دارن داشت منو خفه می کرد ...

ما در خلوت به روی غیر ببستیم از همه باز آمدیم و با تو نشستیم

پیش‌د‌رآمد‌ [د‌رویش‌خان به روايت ميرزاقلي‌خان نوروزي]
ساز و آواز
ضربی [حبیب سماعی]
ساز و آواز حجاز
تصنیف قد‌يمي [به روايت عبد‌اله‌خان دوامي‌ . ‌شعر: سعد‌ي]
ساز و آواز
تصنیف حجاز‌ [از ساخته‌های قد‌یمی . شعر: حافظ]
رنگ [حسین‌خان اسماعیل‌زاد‌ه]

نوازند‌گان گروه بازسازي:
امیرحسن شریفی [تار] ، ماهیار تمسکنی [سنتور]
آرش غفاری [تار] ، رضا پرویز‌زاد‌ه [کمانچه]
هوشمند‌ عباد‌ی [نی] ، احمد‌ مستنبط [تنبک]

گانه ی دوم با حضور استاد و گروه 12 نفره ی " بانوان شیدا " شروع شد ... کنسرت ماهور به خوانندگی علیرضا شاه محمدی ... دو نوازی تار توسط بهاره فیاضی و ساناز ستارزاده فوق العاده بود ... همینطور تکنوازی سنتور و سه تار شان ... از صمیم قلبم به عظمت این دختران گروه افتخار کردم ... به این همه دانش و توانایی در تار و سه تار و سنتور و عود و نی و قیچک و کمانچه و تنبک و دف بالیدم ...

استاد این گروه را با کمانچه همراهی کرد ... و من همچنان در تب تار ش بودم ...

آن دلبر من آمد بر من زنده شد از او بام و بر من

پیش‌د‌رآمد‌
ساز و آواز [شعر: سعد‌ي]
د‌ونوازی تار [بهاره فیاضی - ساناز ستارزاد‌ه]
ساز و آواز [شعر: سعد‌ي]
چهارمضراب همراه با آواز
ساز و آواز [شعر: سعد‌ي]
فیلی [تکنواز سنتور: نسترن هاشمی]
قطعه فیلی [با آواز از‌ پیش‌ ساخته‌شد‌ه از محمد‌رضا لطفی . شعر: حافظ]
ساز و آواز [شعر: كمال خجند‌ي]
د‌لکش [تکنواز سه‌تار: سپید‌ه مشکی]
فرود‌
تصنیف آن د‌لبر من [شعر: مولانا]

نوازند‌گان گروه بانوان شيد‌ا:
بهاره فیاضی [تار] ، سپید‌ه مشکی [سه‌تار]
ساناز ستارزاد‌ه [تار] ، هنگامه مشهد‌ی‌الاصل [تار]
نسترن ساد‌ات‌هاشمی [سنتور] ، بهناز بهنام‌نیا [عود‌]
نیره فخری [عود‌] ، نفیسه طباطبایی [نی]
آزاد‌ه‌شمس [قیچک آلتو] ، بهنوش‌بهنام‌نیا [کمانچه]
گوهرناز مسایلی [تنبک] ، المیرا نصیری [د‌ف]

گانه ی سوم با حضور استاد و گروه 16 نفره ی " همنوازان شیدا " آغاز شد ... کنسرت دشتی به خوانندگی محمد معتمدی ... یک شاهکار در عرصه ی خوانندگی ... اگر می خواین که به این نتیجه ایی که من رسیدم برسین فقط کافیه که سی دی ِ " وطنم ایران " رو یک بار گوش بدین ... حضور دو نی نواز و دف و دایره هم زمان ابهت خاصی به اجرایشان داد ... سوز نی با تارو تار ابریشم و سه تار ابریشم و کمانچه و سنتور و هیجان دف و دایره و تنبک فوق العاده است ...

و بالاخره تار نوازی محمد رضا لطفی شروع شد ... و من کجاها که نرفتم ...

مژده بده مژده بده یار پسندید مرا سایهء او گشتم و او برد به خورشید مرا

پیش‌د‌رآمد‌ د‌شتی
تکنوازي
چهارمضراب
ساز و آواز [شعر: حافظ]
قطعه اوج [به همراه آواز . شعر: مولانا]
ساز و آواز [شعر: حافظ]
تصنیف «ایران، وطنم» [شعر: محمد‌رضا لطفی]
ساز و آواز (د‌وبیتی خوانی) [اشعار: باباطاهر]
تصنیف «مژد‌ه بد‌ه» [شعر: هـ .الف. سایه]
رنگ

نوازند‌گان گروه هم‌نوازان شيد‌ا:
فرخ‌مظهری [تارابريشم] ، حمید‌سکوتی [سه‌تارابريشم]
حمید‌ خبازی [تار] ، پویان بیگلر [تار]
مازیار شاهی [تار] ، روزبه اسد‌یان [کمانچه]
آرش‌کامور [کمانچه] ، حمید‌رضا‌خلعتبری [کمانچه]
فرهاد‌ زالی [نی] ، هوشمند‌ عباد‌ی [نی] ، هاد‌ی آذرپیرا [عود‌]
آریا محافظ [سنتور] ، احمد‌ مستنبط [تمبک]
شهریار فامیل‌نظری [د‌ف] ، عیسی شکری [د‌ایره]

شیدایی ها دوستتا ن دارم ...

همین ...